Laat je niet gek maken

Ik zat van de week ergens koffie te drinken met een vriendin en luisterde onbewust mee met het gesprek van een moeder en haar zoontje van een jaar of drie. Uit het niets hoorde ik hem vragen ‘mama waarom is de lucht blauw’? Ik hoor de moeder zeggen gewoon omdat de lucht blauw is, eet je broodje even op ok? Stiekem moest ik een beetje lachen. Uit haar antwoord maakte ik op dat dit waarschijnlijk vraag nummer 300 was die dag, waarop mama antwoord moest geven.

Als je geen kinderen hebt, denk je misschien wat een ontaarde moeder, ze gaat niet in op de vraag van haar zoontje. Als ik later kinderen heb, beantwoord ik altijd al hun vragen. Dat dacht ik ook toen ik nog geen kinderen had! Maar ik ben tot de conclusie gekomen dat het onmogelijk is. Mijn zoontje vraag sinds een paar maanden bij alles ‘waarom’? En als ik dan een goed logisch antwoord heb bedacht zegt hij dood leuk ‘dat begrijp ik, maar waarom dan’? Soms om gek van te worden. Van de week bijvoorbeeld. ‘Mama waarom gaan we niet naar buiten’? Omdat het regent schat. ‘Maar waarom regent het dan’? Omdat er water uit de wolken valt Jay. ‘Maar waarom valt er dan water uit de wolken’? Hij kijkt mij met een vragend gezichtje aan, wachtend op mijn antwoord. Want mama’s weten immers alles. Even twijfel ik of ik hem de theorie van verdamping uit zee ga uitleggen, maar dan bedenk ik, wat mijn antwoord ook is, hij vraagt absoluut weer ‘waarom’? Ik vertel hem dat de wolkjes soms ook verdrietig zijn en dan soms een beetje moeten huilen. Waarop hij zegt, oh dat is wel heel zielig mama. Zullen we naar buiten gaan om de wolkjes een beetje te troosten? Aaaarghhhh ok, doe je laarzen aan en je regenjas dan gaan wij de wolkjes troosten en in de plassen stampen. Een blije peuter rent naar de gang om zijn laarsjes te halen. Eventjes geen vragen meer maar gewoon lekker genieten van de regen. Stellen jullie kindjes ook zoveel waarom vragen?

No Comments

Leave a Comment